Topmenu

Identiteit van jongeren anno nu

Identiteit van jongeren anno nu

‘Mevrouw, weet u wanneer je je echt, echt 100% Nederlands voelt? Als opa Henk heet en oma Annemiek’

Dit was een uitspraak van een mbo-student van het ROC Mondriaan in Den Haag. Tijdens een panel heb ik het met deze jongeren gehad over het onderwerp identiteit. Er is veel over te zeggen, vooral in een multiculturele samenleving zoals Nederland. Wanneer voel je je nou ‘echt’ een Nederlander? Heeft dit te maken met je afkomst, de plek waar je geboren bent of het paspoort dat je hebt? Maakt het eigenlijk wel uit of je je 100% Nederlander voelt?

De jongeren waren eventjes stil en keken elkaar een beetje aan. De stilte duurde mij te lang en ik stelde nog een vraag om het gesprek makkelijker op gang te krijgen. ‘Stel dat er een sportwedstrijd is waar Nederland speelt tegen het land van jouw ouders, krijgen jullie dan de vraag of je voor Nederland bent of voor het land van herkomst?’. De jongeren gingen van stil naar luidruchtig. De helft vindt het eigenlijk onzin dat je een keuze moet maken. Zo reageerde een jongen van Turkse afkomst: ‘Als Nederland tegen Turkije zou spelen dan zegt mijn gevoel Turkije maar mijn gedachten Nederland’. Het voelt als een tweestrijd, terwijl dit niet zo hoeft te zijn. Dat bleek ook uit het gesprek met de jongeren. Zij waren het met elkaar eens dat je je nooit 100% Nederlands kunt voelen als je ouders uit een ander land komen. ‘Je ziet er niet eens uit als een Nederlander, tuurlijk ben je dan ook anders. Je kan mij niet vertellen dat dat geen invloed heeft op hoe je je voelt’ zegt een student.

De jongeren ervaren dat doordat er ‘ander’ bloed in hen stroomt en zij andere uiterlijke kenmerken hebben, zij vaak worden gezien als ‘niet-Nederlander’. De jongeren merkten uiteindelijk op dat het eigenlijk niet erg is. Het gaat erom dat je je goed voelt. Zo gaf een meisje aan: ‘Als ik mij aan de regels houd en gewoon mijn ding in Nederland doe, dan maakt het toch niet uit of ik mij nou Nederlander of Marokkaan voel?’ Tijdens het gesprek herkende ik mijzelf enorm in de jongeren, want ik ben geboren in Nederland en heb Marokkaanse ouders. Zo voel ik mij soms meer Nederlands, andere keer meer Marokkaans en dat is niet erg. Het wordt pas erg als iemand je ongelijk of anders behandelt.

En wat houdt dat eigenlijk in ‘100% Nederlands voelen’? Voelen Nederlanders zich weleens zo? En waarom is dit zo belangrijk? Wat ik merk is dat iedereen uniek is en een eigen verhaal te vertellen heeft. Dus laten we openstaan voor elkaar en de overeenkomsten zoeken in plaats van te focussen op de verschillen. Uiteindelijk wil iedereen maar één ding: Aandacht krijgen en erbij horen, zowel in de klas als buiten de klas.


Deze data is voortgekomen uit een panelgesprek met mbo-studenten.