Topmenu

Mentale gezondheid-website300x300

Mentale gezondheid

Depressies, angststoornissen en burn-outs: het komt steeds vaker voor, vooral onder jongeren.

Het streven naar perfectie en zich voordoen als de beste versie van jezelf zorgt voor veel druk bij jongeren. Een heftige ontwikkeling, waar weinig over gepraat wordt. Onzekerheid en up en downs in het leven horen er bij, maar het lijkt steeds erger te worden. Ik vroeg mij af hoe jongeren denken over mentale gezondheid, om die reden ben ik op pad gegaan om met jongeren door heel Nederland in gesprek te gaan.

Dat sociale media veel invloed hebben op jongeren is duidelijk, heeft dit ook invloed op de mentale gezondheid van jongeren? Het gebeurt onbewust of de invloed is minimaal, zeggen de jongeren. Toch gaf iemand het voorbeeld: Als ik een slanke dame zie, dan ga ik aan mezelf twijfelen en vragen stellen zoals “waarom ben ik niet zo?” Ik herken de invloed die sociale media hebben op jongeren en ook ik denk 3x na voordat ik een foto online plaats. Toch is er een nieuwe ontwikkeling gaande. Veel mensen proberen het perfecte plaatje te laten zien. Maar tegenwoordig laten influencers en bekende mensen hun gevoelens en moeilijkheden zien via Instagram of vlogs. Toen ik dit besprak met de jongeren, kreeg ik deze reacties: “Je kwetsbaar opstellen is lelijk! Sociale media is niet de plek om te gaan janken. Het is een schreeuw om aandacht als je dat doet.”

Opvallende uitspraken hé? Het verbaasde mij en tegelijkertijd werd het snel duidelijk dat de meeste jongeren het niet oké vinden om depressieve gevoelens aan andere te laten zien. Uit verschillende gesprekken bleek dat jongeren uit angst hun verhaal niet willen delen. Tevens zien jongeren het als een teken van zwakte als je aangeeft dat het niet goed gaat. Je hoeft je er niet voor te schamen zeggen de jongeren, maar je hoeft het ook niet van de daken te schreeuwen. “Het is wat het is”, zegt één van de jongere.

“Je kan niemand meer vertrouwen, ik vertel precies niemand hoe ik mij voel!”

Vertrouwen en privacy zijn veel genoemde termen. De jongeren die ik gesproken heb willen alleen iets delen met iemand die ze 100% vertrouwen. Ze zijn bang dat hun verhaal op straat komt te liggen. Dit heeft waarschijnlijk ook te maken met het feit dat jongeren snel hun oordelen klaar hebben, online maar ook offline. Zo gaf een jongen aan: ‘Omdat mensen zo snel oordelen, wil en durf je ook niks meer te zeggen.’

Jongeren vinden het lastig om zomaar hun verhaal te delen. Naar mijn mening zit de kern van het probleem in het niet durven delen van hun gevoelens. Zelf herken ik het ook: ik deel mijn gevoelens en problemen ook niet met iedereen. Dit houdt in dat jongeren een masker dragen. Iedereen moet zichzelf kunnen zijn toch? En ben je dan niet jezelf als je zegt dat het goed gaat als je je eigenlijk heel slecht voelt? Iedereen zou met iemand moeten kunnen praten over zijn of haar gevoelens en problemen, maar waar? Jongeren waren duidelijk: ‘School is niet veilig, maar als het daar zou moeten, dan met een SLB’er’. Dus mijn oproep aan alle SLB’ers: Focus niet op de resultaten of het vooruitzicht, maar vraag tijdens het SLB-gesprek eens hoe écht het gaat.